Purgist

Projekt utrzymany w stylistyce harsh noise stanowi rozwinięcie i sprecyzowanie poprzedniego przedsięwzięcia Dawida Kowalskiego, tj. SLEEP SESSIONS (aktywny w latach 2005-2013). PURGIST poświęcony jest eksploracji dynamicznych, niespójnych faktur brzmieniowych, miejskich nagrań terenowych, cyfrowych artefaktów i szczątkowej melodyki o intymnym charakterze.

[highlight]piątek 11.12.2015 | 17.00[/highlight]
[highlight]introhol | kieleckie centrum kultury[/highlight]
[highlight style=”yellow”]pl. Stanisława Moniuszki 2b[/highlight]

Linki:
http://PURGIST.com
http://facebook.com/PURGIST
http://PURGIST.bandcamp.com

Rez Epo

REZ EPO
Złożone struktury dźwiękowe łączące w specyficzny sposób elementy takich gatunków jak drone, harsh noise i ambient, przesiąknięte psychodelicznymi wątkami. W rezultacie, Rez Epo zawiera w sobie zarówno rozwlekłe quasi-ambientowe pejzaże, jak i bardziej radykalne formy dźwiękowej ekspresji.

https://www.facebook.com/rezepo/
https://chaosynod.bandcamp.com/

Weronika Izdebska

[highlight]11/12 grudnia 2015 g. 17.00 – 21.00[/highlight]
[highlight]Kieleckie Centrum Kultury[/highlight]
[highlight]hol sceny kameralnej[/highlight]

Wystawa ‚mjuk’

„Pachnie nieskończonością. Przestrzeń, w którą chcesz wniknąć lub dać jej wypełnić siebie, po brzegi. Bliżej, mocniej. Zamknij oczy, zapamiętaj. Północ zwraca się w moją stronę od dawna. Wraz z upływem lat to nieśmiałe nawoływanie staje się coraz bardziej zdefiniowane, rzeczywiste, uzasadnione. ‚Mjuk’ to cykl otwarty, zapis intymnej relacji otoczeniem. Islandia. ”

Weronika Izdebska

Rocznik’92. Zajmuje się filmem i fotografią, studiuje ‚sztukę operatorską’ w łódzkiej Szkole Filmowej. Jej prace cechuje charakterystyczny chłód, przywodzący na myśl surowy klimat Północy.

www.ovors.com

 

Aleksandra Gach

„Pogardzam ludźmi, którzy nieustannie zajmują się fotografowaniem i cały czas biegają wkoło z aparatami zawieszonymi na szyi. Nieustannie poszukują motywów i fotografują wszystko i wszystkich, nawet najbardziej bezsensowne rzeczy. Mają w głowie tylko to, żeby nieustannie przedstawiać samych siebie, zawsze w najbardziej odpychający sposób, czego jednak nie są świadomi. Utrwalają na fotografiach perwersyjnie zniekształcony świat, niemający z rzeczywistym nic wspólnego poza tym, że jest jego perwersyjnym zniekształceniem, któremu wyłącznie oni są winni. Fotografowanie to pospolita mania, która z biegiem czasu ogarnęła całą ludzkość, gdyż ludzkość jest nie tylko zakochana, lecz wręcz zadurzona w zniekształceniu i perwersyjności, i rzeczywiście wskutek tego nieustannego fotografowania zaczyna z wolna postrzegać zniekształcony i perwersyjny świat jako jedyny prawdziwy. Ci, którzy fotografują, popełniają jedno z najnikczemniejszych przestępstw, jakie mogą popełnić, zmieniając naturę na swoich zdjęciach w perwersyjną groteskę. Ludzie na fotografiach są śmiesznymi, zmienionymi nie do poznania, ba, okaleczonymi manekinami, tępo i ohydnie patrzącymi w tę podłą soczewkę. Fotografowanie jest nikczemną namiętnością, która ogarnęła wszystkie części świata i wszystkie warstwy ludności, chorobą na którą zapadła cała ludzkość i z której nigdy nie zdoła się wyleczyć. Wynalazca sztuki fotograficznej jest wynalazcą sztuki najbardziej ze wszystkich możliwych wrogiej ludziom. Jemu to zawdzięczamy ostateczną deformację natury i człowieka, sprowadzenie ich do postaci perwersyjnych gąb. Jeszcze na żadnej fotografii nie widziałem naturalnego, a to znaczy prawdziwego i rzeczywistego człowieka, podobnie jak jeszcze na żadnej fotografii nie widziałem prawdziwej i rzeczywistej natury. Fotografia to największe nieszczęście dwudziestego wieku.”

Thomas Bernhard „Wymazywanie”

ECHO

Aleksandra Gach / 17.07.1991 / Łódź – studentka Łódzkiej Szkoły Filmowej