Wiktor Franko

Post Image

Wiktor Franko – rocznik 83. Ukończył filologię polską na Akademii Świętokrzyskiej, następnie zajął się fotografią, z którą związany jest aktualnie. Zajmuje się fotografią zarówno artystyczną jak i komercyjną. Autor wielu publikacji oraz wystaw. Jego prace ukazują się w czasopismach fotograficznych i modowych zarówno polskich jak i światowych takich jak: Fashion World Magazine, Prism Magazine, iPress Magazine, Żurnal, Foto (okładka), londyńskim Oppa magazine, francuskim Cleptafire, islandzkim Reykjavik Boulevard Magazine, amerykańskim Papercut Magazine oraz chińskim Prime Magazine. Ma na koncie parę wystaw zbiorowych i indywidualnych, jego zdjęcia były wielokrotnie doceniane na różnych konkursach fotograficznych m.in. dwukrotnie w Viva Photo Awards.

Franko jest autorem zdjęć promujących Fashion Week Poland – Fashion Philosophy edycja 8 i 9  oraz trzech plakatów na europejski konkurs dla projektantów mody – Off Fashion.  Współpracował także z magazynami Charaktery oraz Art and Business, na okładkach których znalazło się wiele jego prac. Jego zdjęcia znalazły się także na okładkach książek.
W swojej fotografii Wiktor Franko posługuje się często motywami i nawiązaniami literackimi (cykl poświęcony powieściom Milana Kundery), widać w jego pracach silne wpływy surrealizmu.
Jego fotografia to zarówno klasyczne czarno-białe portrety, surrealistyczne konceptualne prace, oraz modowe i naturalne lifestyleowe serie zdjęć. Jest miłośnikiem klasycznych technik fotograficznych – fotografuje zarówno polaroidem, oraz różnego typu aparatami analogowymi.
Jak sam twierdzi, najważniejsze dla niego w fotografii są: atmosfera, specyficzny nastrój, zaskoczenie oraz szczerość.

Wystawa „Into the Wild” wzięła tytuł od filmu Seana Penna i choć tematycznie jest może całkiem daleko, (a być może wcale nie aż tak bardzo) od filmu, to ideologicznie jest z pewnością bardzo bliska filmowemu pierwowzorowi. Wystawa, na którą składają się dwie większe lifestylowe serie oraz pojedyncze zdjęcia z sesji muzyków, jakie wykonałem w przez ostatnie dwa lata. Ten „miszmasz” ukazuje fragment moich estetycznych poszukiwań, drogi fotograficznej jaką przeszedłem i wciąż przechodzę w poszukiwaniu siebie i w wyrzucaniu z siebie energii w postaci obrazu fotograficznego.

Grzegorz Bojanek

Post Image

[highlight]12 grudnia 2015, g. 18.00[/highlight]
[highlight]Kieleckie Centrum Kultury[/highlight]
[highlight]scena kameralna[/highlight]

Grzegorz Bojanek – artysta zajmujący się tworzeniem oraz promocją polskiej muzyki elektronicznej i eksperymentalnej w Polsce i za granicą.

Współzałożyciel polsko – chińskiego projektu “ChoP”, gdzie wraz z Zen Lu kontynuują poszukiwania na polu ambientu. Współpracował z brytyjskim reżyserem i twórcą wideo, którym jest Isaac Julien. Muzyka Grzegorza Bojanka i Zen Lu została wykorzystana przez Brytyjczyka w jego 9-ekranowym dziele pt: „Ten Thousand Waves”, a także filmie „Better Life”, który został ciepło przyjęty podczas 67-go Festiwalu Filmowego w Wenecji. Obaj artyści zostali zaproszeni przez Julien’a, aby zagrać na żywo ścieżkę dźwiękową do „Better Life” podczas 8-go Biennale Sztuki w Szanghaju – 2010: Rehearsal. W ciągu ostatnich 7 lat Grzegorz wielokrotnie odwiedzał Chiny, gdzie współprodukował i występował podczas kilku tras koncertowych oraz “ChoP Festival”, wygłaszał wykłady na temat polskiej muzyki elektronicznej i eksperymentalnej oraz tworzył muzykę do polskich filmów niemych.

W roku 2012 Grzegorz wraz z Piotrem Michałowskim nagrał album pt. “As Far As It Seems”, który został wydany przez znane nowojorskie wydawnictwo OHM Resistance. Grzegorz pracuje także z wieloma europejskimi artystami ukrywającymi się pod nazwą Cloud Ensemble (Michel Banabila, Machinefabriek, etc.). Poza tym, Grzegorz współpracuje z wieloma mniejszymi wydawnictwami, m.in. Preserved Sound (PL), Etalabel (PL), Twice Removed (Australia), Dynamophone (USA). Jego ostatni album pt. “Warm Winter Music”, który został wydany w 2014 roku przez butikowy kasetowy label Twin Springs Tapes (USA), ma zostać ponownie wydana przez znaną oficynę wydawniczą Noise Asia.

W ostatnich latach występował w czasie wielu festiwali, począwszy od Unsound Festival (PL), przez Shanghai Electronic Music Week (CN), a skończywszy na Ambient Festiwal w Gorlicach (PL) i Ambient Park w Białymstoku (PL).

https://www.facebook.com/bojanek.sound

https://bojanek.bandcamp.com/

Papa Zura

Post Image

Od połowy lat 90. aktywnie działa jako DJ, muzyk i organizator. Ma na koncie własne produkcje i wydawnictwa. Udziela się w wielu projektach artystycznych i jest jednym z założycieli kolektywu Soul Service.

Rafcox Sound Designer

Post Image

[highlight]12 grudnia 2015, g. 19.00[/highlight]
[highlight]Kieleckie Centrum Kultury[/highlight]
[highlight]scena kameralna[/highlight]

Autorskie przedsięwzięcie, będące wypadkową nowoczesnych odmian muzyki elektronicznej, wykonywanej w formie live actu. Instrumentem solowym jest trąbka na równi z tłem elektronicznym. Jest w jakimś sensie swego rodzaju eksperymentem muzycznym. Dźwięk trąbki jest przetwarzany na żywo za pomocą efektów elektronicznych uzyskanych dzięki multiefektowi Boss GT10 – procesorowi gitarowemu, pozwalającemu na wykreowanie przez trębacza własnego, niepowtarzalnego brzmienia. Warto dodać, że znany jest z tego, że pracuje z nim zawsze. To praktycznie jego znak rozpoznawczy.

Liderem projektu i autorem muzyki jest młody świętokrzyski trębacz Rafał Gęborek – wybitnie zdolny, pomysłowy, poszukujący. Wizjoner, który umie doskonale znaleźć swoje miejsce w projektach o bardzo różnorodnej stylistyce, począwszy od przedsięwzięć całkowicie solowych, aż po duże formacje.

Do współpracy przy nowym autorskim projekcie zaprosił dwóch niebanalnych wrocławskich muzyków: Adama Milwiwa-Barona i Pawła Konikiewicza, znanych z takich zespołów jak Miloopa czy Pink Freud. Współpraca ta zaowocowała nagraniem płyty we wrocławskim studiu Piwnica pod Baronami. Nowatorska muzyka składająca się na projekt Rafcox Sound Designer płynnie przechodzi przez takie gatunki jak: ambient, downtempo, nu-electro czy techno. Będzie to prawdziwa uczta dla fanów elektronicznych setów dj-skich rodem z Boiler Room-u.

Rafcox Rafał Gęborek
Muzyk, trębacz, kompozytor, pedagog, animator kultury, działający pod pseudonimem artystycznym Rafcox. Magister sztuki, absolwent Edukacji Artystycznej w Zakresie Sztuki Muzycznej Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, absolwent studiów podyplomowych Zarządzania Kulturą na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pochodzi ze znanej, muzycznej rodziny ze Starachowic, działa na terenie całego kraju.

Poza solową działalnością związany jest z wieloma oryginalnymi projektami, m.in.: Juniors Band – Starachowice, Stanisław Soyka Sextet +, Orkiestra Świętokrzyska OŚ, Kinior Sky Orkiestra, No Name, Automatik, Medium, Menomini, Natural Beat Band, Letko, Agnieszka Kowalczyk Pieśni dusz, Greger Garage, MGM Trio. Autor muzyki do spektaklu dla dzieci pt. Pchła Szachrajka. Uczestniczył w tworzeniu spektakli z Teatrem im. Witkacego w Zakopanem, krakowskim teatrem STEN, Teatrem im. S. Żeromskiego w Kielcach. Współpracował z artystami malarzami i fotografikami przy realizacji autorskich wystaw: Wernisaż Piotra Szwabe vel Pisz [Galeria Echo, Kielce 2012], Międzynarodowa wystawa plakatów Visegrad Karma [Muzeum Dialogu Kultur, Kielce 2013], Fotografie Wiktora Franko [Galeria Echo, Kielce 2013], Akt w Polskiej fotografii [Galeria Szyb Wilson, Katowice 2013], Wystawa Dostrzec Piękno – Starachowice w fotografii Arkadiusza Kani [Muzeum Przyrody i Techniki, Starachowice 2013], Wystawa fotografii PRZECHOWALNIA – Arkadiusz Kania [Klub Krokodyl, Kielce 2014], Wystawa prac Marka Wawro Between / pomiędzy [Best Western Grand Hotel, Kielce 2013], Druga Kielecka Wystawa Artystów Regionu- Artygiel [Best Western Grand Hotel, Kielce 2014].

Wybrana dyskografia:
BIG BAND I PRZYJACIELE – 2000
JUNIORS BAND STARACHOWICE – 2005
MÓWI ADS – 2009 ADHDUB – 2009
NATURAL BEAT – STRIPED FLINT – 2009
STANISŁAW SOYKA SEXTET+ – STUDIO WĄCHOCK – 2009
NATURAL BEAT BAND & ANDRZEJ CHOCHÓŁ – STADO – 2010
MEDIUM – ALTERNATYWNE ŹRÓDŁO ENERGII – 2010
TUSZ NA RĘKACH – REMINESCENCJE – 2011
MEDIUM – GRAAL – 2012
JUNIORS BAND STARACHOWICE – JAKI PIĘKNY JEST ŚWIAT- 2012
LETKO – ORIGAMI – 2013

Adam Milwiw-Baron
MAGISTER SZTUKI, ABSOLWENT WYDZIAŁU JAZZU I MUZYKI ESTRADOWEJ KATOWICKIEJ AKADEMII MUZYCZNEJ. MUZYK, PRODUCENT MUZYCZNY, KOMPOZYTOR I PEDAGOG. JAKO MUZYK I PRODUCENT WZIĄŁ UDZIAŁ W NAGRANIU PONAD 25 WYDANYCH ALBUMÓW RÓŻNYCH ARTYSTÓW M.IN. O.S.T.R., PIOTR BARON, PINK FREUD, MARIA SADOWSKA, AFROMENTAL, EWR, MILOOPA A TAKŻE SKŁADANEK M.IN. YUGOPOLIS I MĘSKIE GRANIE 2011. ALBUM JEGO ZESPOŁU PINK FREUD POD TYTUŁEM MONSTER OF JAZZ ZOSTAŁ WYDANY W JAPONII W 2012 ROKU.
AUTOR I PRODUCENT MUZYKI DO KILKU PRZEDSTAWIEŃ TEATRALNYCH DLA WROCŁAWSKIEGO TEATRU LALEK I DLA TEATRU WSPÓŁCZESNEGO WE WROCŁAWIU. SKOMPONOWAŁ, WYPRODUKOWAŁ I NAGRAŁ PIOSENKI M.IN. DLA MARII SADOWSKIEJ, MAGDALENY DZIUN, MARLENE JOHNSON. WSPÓŁTWORZYŁ DWIE SUPERPRODUKCJE AUDIOBOOK’ÓW DLA WYDAWNICTWA AUDIOTEKA – 2013 „KARALUCHY” JO NESBO ORAZ 2012 „BLADE RUNER” PHILIP K. DICK. OBECNIE ZWIĄZANY MUZYCZNIE Z ZESPOŁAMI PINK FREUD, PIOTR BARON QUINTET, LION VIBRATIONS, JABBA FINASKY I DELAY LAMA. KONCERTOWAŁ W PRAWIE WSZYSTKICH KRAJACH EUROPEJSKICH, JAPONII, ROSJI, KOREI, ARGENTYNIE, BRAZYLII I KOLUMBII.
WSPÓŁZAŁOŻYCIEL ZNANEGO WROCŁAWSKIEGO ZESPOŁU MILOOPA. ZAŁOŻYCIEL STUDIA „PIWNICA POD BARONAMI”. PRZEZ WIELE LAT PROWADZIŁ KURSY ZASTOSOWAŃ PROFESJONALNYCH AUDIO DLA APPLE. WYKŁADA NA WYDZIALE REALIZACJI DŹWIĘKU W PWSZ W NYSIE A PRZEZ 4 LATA NAUCZAŁ PRODUKCJI MUZYCZNEJ WE WROCŁAWSKIM ODDZIALE SZKOŁY ARTYSTYCZNE ROE. MA NA KONCIE DZIESIĄTKI WYKŁADÓW NA TEMAT PRODUKCJI MUZYCZNEJ NA WARSZTATACH MUZYCZNYCH I W PLACÓWKACH DYDAKTYCZNYCH M.IN. REDBULL MUSIC ACADEMY I NA PWSZ W NYSIE.

WYBRANA DYSKOGRAFIA:

JO NESBO – KARALUCHY SOUNDTRACK – PINK FREUD (AUDIOTEKA 2013) PINK FREUD – HORSE & POWER (UNIVERSAL MUSIC 2012)
PIOTR BARON QUINET – JAZZ NA HRADE (MULTISONIC 2012)
PHILIP K. DICK – BLADE RUNNER SOUNDTRACK – PINK FREUD (AUDIOTEKA 2012)
PINK FREUD – MONSTER OF JAZZ (THIS TIME RECORDS JAPAN 2012)
FIRE IN THE HOLE – DIGITAL REBELS (MANUFAKTURA LEGENDA 2012) MARLENE JOHNSON & RIDDIMZ TEAM – THE TRUTH (LION STAGE 2012)
PIOTR BARON QUINTET – KADDISH (CELESTIS 2011) AFROMENTAL – THE B.O.M.B. (EMI MUSIC POLAND 2011) YUGOPOLIS 2 – NATU & PINK FREUD (EMI MUSIC 2011)
JAZZ DWA TRZY – O.S.T.R. ADAM OSTROWSKI (ASFALT RECORDS 2011)
MĘSKIE GRANIE 2011 – PINK FREUD, JANERKA, WAGLEWSKI, FISH (POLSKIE RADIO 2011)
EAST WEST ROCKERS – EASTWEST.FM (KARROT KOMANDO 2011) DZIUN – A.M.B.A (EMI MUSIC 2011)
MROZU – VABANK (PINK CROW RECORDS 2010)
PINK FREUD – MONSTER OF JAZZ (UNIVERSAL MUSIC 2010)
RAGANA – LONG DELAY AGO (KARROT KOMANDO 2010)
MARIA SADOWSKA – SPIS TREŚCI (SONY/BMG 2009)
LION VIBRATIONS – SAVE US… (ZIMA REC. 2008)
MILOOPA – UNICODE (GIG-ANT 2008)
MARIA SADOWSKA – GWIAZDKA DLA KAŻDEGO (SONY/BMG 2007)
JABBA FINASKY – COZZMO SESSION LIVE (2006)
MANAGGA – CZAJ CZAJ (ROCKERS PUBLISHING 2006)
LION VIBRATIONS – OVER THE RAINBOW (ZIMA REC. 2005)
KANAŁ AUDYTYWNY – NEUROFOTORECEPTOREPLOTYKA (EMI 2005)
MILOOPA – NUTRITION FACTS (GIG-ANT 2005)

Paweł Konikiewicz
ABSOLWENT AKADEMII MUZYCZNEJ IM. KAROLA LIPIŃSKIEGO WE WROCŁAWIU I POLITECHNIKI WROCŁAWSKIEJ. PIANISTA, KOMPOZYTOR, PRODUCENT MUZYCZNY. WYKŁADOWCA I NAUCZYCIEL WE WROCŁĄWSKIEJ SZKOLE PRODUKCJI MUZYCZNEJ. ZWIĄZANY Z PROJEKTAMI: JAHGA, MILOOPA, FAT BURNING STEP, EKLEKTIK SESSION, THE RIDDIMZZ, MARLENE JOHNSON, ZEBRA DUB, DELAY LAMA.

W PRZESZŁOŚCI WSPÓŁPRACOWAŁ Z TAKIMI SKŁADAMI MUZYCZNYMI JAK: JAH MEEK, LION VIBRATIONS, STAGE OF UNITY, RIDDIMZZ TEAM, MESSAJAH. MA NA KONCIE KOMPOZYCJĘ I PRODUKCJĘ MUZYKI DO PRZEDSTAWIENIA TEATRALNO-FILMOWEGO „POSZUKIWACZE ZAGINIONEGO ELEMENTU” PIOTRA ŁUKASZCZYKA, NAGRODZONEGO WYRÓŻNIENIEM NUTU OFF NA 31 PPA WE WROCŁAWIU.

WYBRANA DYSKOGRAFIA:
THE WIFF – THE WIFF (2013, KOMPOZYCJA, REALIZACJA NAGRAŃ, PRODUKCJA, MIX)
JAGIZM – JAHGA (2013, KOMPOZYCJA, REALIZACJA NAGRAŃ, PRODUKCJA, MIX)
TRUTH – MARLENE JOHNSON & THE RIDDIMZ (2012, KOMPOZYCJA, REALIZACJA NAGRAŃ, PRODUKCJA)
OPTICA – MILOOPA (2011, KOMPOZYCJA, PRODUKCJA, INSTR. KLAWISZOWE)
EP 01 – FAT BURNING STEP (2011, PRODUKCJA, INSTR. KLAWISZOWE)

Backspace

Post Image

BACKSPACE to jedna z najbardziej oryginalnych grup na polskiej scenie muzyki improwizowanej. Zespół powstał w 2013 roku. Muzycy z powodzeniem łączą brzmienia akustycznego akordeonu i elektrycznych skrzypiec z możliwościami współczesnej technologii. Dialog, interakcja, improwizacja, live sampling oraz kreatywne wykorzystanie programów komputerowych, efektów elektronicznych, a nawet przedmiotów codziennego użytku, pozwoliły stworzyć unikalne brzmienie i niepowtarzalny język muzyczny zespołu. W muzyce grupy odnajdziemy inspiracje zarówno muzyką symfoniczną, minimalizmem, stylem „tintinnabuli”, poprzez nordic new jazz, aż po ambient, electro i house.

Łukasz Czekała – eksplorator i propagator brzmienia elektrycznych skrzypiec, entuzjasta pogłosów oraz technik samplingu i zapętlania, improwizator, absolwent Instytutu Jazzu Akademii Muzycznej w Katowicach.
„Skrzypce elektryczne pomogły mi odnaleźć mój indywidualny muzyczny język. Są dla mnie narzędziem, dzięki któremu mogę wyrażać emocje i opowiadać historie łatwiej niż na poziomie werbalnym.”
W sztuce i w życiu wyznaje zasadę – mniej znaczy więcej.

Zbigniew Chojnacki – improwizuje, komponuje, rozmyśla. Wyznaje teorię, że każdy guzik jest do czegoś potrzebny. Absolwent policealnego studium jazzowego w Warszawie. Uczestnik master class w Villecroze z francuskim akordeonistą Richardem Galliano. Nie odrzuca żadnej stylistyki. Twierdzi, że nawet stara pralka może być inspirująca.

„Integracja instrumentów z elektroniką pozwala nam tworzyć takie dźwięki, które byłyby niemożliwe do uzyskania na instrumentach akustycznych – daje nam ogromną paletę barw, za pomocą których możemy wyrażać emocje, budować atmosfery i przestrzenie, otwierać drzwi do nowych – nieznanych dotąd rejonów muzyki. Oddajemy się improwizacji – każdy nowy dźwięk podpowiada nam, jaki będzie następny – tworzymy muzykę „tu i teraz”, dzięki czemu każdy nasz koncert przybiera formę niezwykłego i niepowtarzalnego widowiska”.

Inspiruje nas: przyroda, miasto, maszyna, człowiek, miejsce, widok, przeżycia, wspomnienia, niezwykłość i codzienność, muzyka aborygenów, niemiecka scena techno czy ekspresjonizm abstrakcyjny.

https://www.facebook.com/Backspace-544390018969006

Weronika Izdebska

Post Image

[highlight]11/12 grudnia 2015 g. 17.00 – 21.00[/highlight]
[highlight]Kieleckie Centrum Kultury[/highlight]
[highlight]hol sceny kameralnej[/highlight]

Wystawa ‚mjuk’

„Pachnie nieskończonością. Przestrzeń, w którą chcesz wniknąć lub dać jej wypełnić siebie, po brzegi. Bliżej, mocniej. Zamknij oczy, zapamiętaj. Północ zwraca się w moją stronę od dawna. Wraz z upływem lat to nieśmiałe nawoływanie staje się coraz bardziej zdefiniowane, rzeczywiste, uzasadnione. ‚Mjuk’ to cykl otwarty, zapis intymnej relacji otoczeniem. Islandia. ”

Weronika Izdebska

Rocznik’92. Zajmuje się filmem i fotografią, studiuje ‚sztukę operatorską’ w łódzkiej Szkole Filmowej. Jej prace cechuje charakterystyczny chłód, przywodzący na myśl surowy klimat Północy.

www.ovors.com

 

Rysy

Post Image

[highlight]11 grudnia 2015, g. 18.00[/highlight]
[highlight]Kieleckie Centrum Kultury[/highlight]
[highlight]scena kameralna[/highlight]

Rysy to nowe zjawisko na polskiej scenie elektronicznej. Hipnotyczne rytmy zatopione są w sosie IDM. Eksperyment brzmieniowy przełamany chwytliwą melodią. Taneczny charakter numerów Rys nie gryzie się z intrygującymi opowieściami. Projekt ma bowiem charakter narracyjny i konceptualny, który łączy eteryczne przestrzenie dźwiękowe z energetyczną pulsacją bitów. Rysy są autorskim projektem Wojtka Urbańskiego i Łukasza Stachurko (Sonar Soul) z gościnnym udziałem Justyna Święs (The Dumplings), Baascha i Piotra Zioła.

Debiutancka płyta zespołu będzie miała swoją premierą 4 września 2015. Na albumie „ Traveller” ( U Know Me Records) znajdzie się 10 piosenek w tym znane z EPki Ego: „Brat”, „I Will Fly” „Ego”. Oprócz Justyny Święs na płycie wokalnie będzie się udzielać Basach oraz Piotr Zioła.

Media o zespole:

„Rysy – to właśnie w tym duecie wielu przedstawicieli branży upatruje „kolejnej dużej rzeczy” na scenie ambitnej tanecznej, elektroniki. Głębokie basy, nieco mroczne brzmienia, ale jednocześnie – sporo przebojowości – to znaki rozpoznawcze twórczości tych muzyków.” / Gazeta Wyborcza

‚Nastolatka i dwóch starych wyjadaczy. Polscy fani alternatywy już ich pokochali!’
/ Onet.pl

„Znając polskie upodobanie do pięknie wypolerowanej, oszczędnej w środkach elektroniki (oraz zespołu the Dumplings, którego wokalistka udziela się niekiedy w Rysach), to już wkrótce będzie hicior. Brzmią bardzo brytyjsko – ale przypominają, że brytyjska muzyka to nie tylko czterosobowe składy z gitarami, lecz również Massive Attack czy Underworld. / i-D

Media o płycie „Traveller”

Rysy wraz ze swym debiutanckim albumem trafiają od razu do pierwszej ligi polskiego electro-popu. Decyduje o tym wysmakowana produkcja, dobre melodie, ciekawe głosy, ale przede wszystkim zaskakująca oryginalność. / Onet.pl

Panowie w niedawnych wywiadach stwierdzili, że „chcą pisać ładne piosenki”, za wzór stawiając m. in. Cheta Fakera, Mount Kimbie czy Caribou. Wszystkie te skojarzenia są jak najbardziej uzasadnione, gdyż debiutancki krążek duetu może bez kompleksów być stawiany obok produkcji zagranicznych gwiazd. Pierwsze co rzuca się w uszy przy kontakcie z „Traveler” to jego brzmienie. Materiał jest fenomenalnie zmiksowany i dopieszczony akustycznie.
/ Nowamuzyka.pl

Rysy mają więc jeden charakterystyczny rys – dojrzałość i brak jakiejś młodzieńczej nachalności, parcia na szybki sukces, zgarnięcie całej puli za jednym razem – jednym singlem, klipem, jednym refrenem. Nie ma tu tego. Staję mocno po stronie entuzjastów, słysząc tu dziesięć utworów równych jak cała ta nowa scena. Prawdopodobnie nie znudzą mi się, słuchane razem czy na wyrywki, jeszcze przez długie miesiące. / Bartek Chaciński – Polityka

RYSY tworzą:
Wojtek Urbański kompozytor, producent muzyczny, reżyser dźwięku. Wydawał elektronikę w niemieckim Compost Records, wytwórni m.in Jazzanovy, Koop… Obecnie tworzy muzykę do spektakli, filmów, pokazów mody oraz reklam. Od kilku lat komponuje oprawy muzyczne gal KTR, Media Trendy i Effie Awards. Mam na koncie różne nagrody muzykę i sound design (m.in Nocnego Marka, srebrny KTR, Brand New Awards). Koprodukował, nagrodzony Fryderykiem 2012, album ‚Lovefinder’ Noviki. Był mówcą TEDxWarsaw 2013, współpracował z Warszawską Akademią Sztuk Pięknych jako konsultant na zajęciach z udźwiękowienia prac wideo. Jest właścicielem studia muzycznego Sound Boom. Studiował rzeźbę na ASP w Warszawie.

Sonar Soul (Łukasz Stachurko) to pochodzący z Warszawy Producent I DJ, eksplorujący muzykę z rejonów soulful electronic/abstract hip-hop. Fascynacja architekturą modernizmu oraz losowość ludzkiej natury ukształtowały jego styl, charakteryzujący się połączeniem naiwnych melodii i sentymentalnych nastrojów, przy użyciu jak najmniejszej ilości możliwie nieoczywistych środków.
Zadebiutował w 2001 płytą Namaste „Lot 76”. Współtwórca wielu projektów muzycznych jak Namaste Soundsystem, Jazzavie czy Basalias. Jako Sonar Soul wydał dwa single: winyl Feelosophy oraz digital Adore, na który remiksy stworzyli czołowi producenci polskiej sceny elektronicznej. W sierpniu 2014 nakładem U Know Me Records ukazała się jego EPka „Trip To A”, w nagraniu której udział wzięli Paulina Przybysz, Justyna Święs, Novika oraz pochodzący z Chicago MC Sir Sqair Blaq. Członek kolektywu DJskiego Junoumi Crew.

Gościnnie: Justyna Święs połowa duetu The Dumplings, który został okrzyknięty największą nadzieją polskiej sceny muzycznej 2013. Ich debiut płytowy „No Bad Days” został wysoko oceniony przez krytykę. Album znalazł się w czołówce wielu rankingów polskich płyt 2014 roku – miejsce 4 (Gazeta Wyborcza), miejsce 5 (Uwolnij Muzykę), miejsce 9 (Onet.pl) Justyna wystąpiła gościnnie na płycie „Mamut” Fisz Emade Tworzywo, gdzie zaśpiewała singlowe, przebojowe numery „Pył” i „Ślady”. Justyna z Łukaszem Stachuro Justyna współpracowała już przy projekcie Sonar Soul współtworząc „The Dive”. Justyna w projekcie RYSY odpowiedzialna jest za wokale oraz teksty.

Leszek Kowalski

Post Image

Rocznik 1967. Kompletny samouk w dziedzinie fotografii. W zakresie poszukiwań artystycznych: portret, akt, pejzaż, industrial… generalnie wszystko w czym można znaleźć spokój i ciszę najchętniej w otoczeniu łagodnej przestrzeni.

Pasjonat technik analogowych w fotografii, także szerokiego spektrum „lomografii”.

Od 2001 lat prowadzi lokalne towarzystwo fotograficzne – www.jtf.jedrzejow.pl
Od 2007 roku członek Związku Polskich Artystów Fotografików.
W 2008 roku duża wystawa autorska „Kolory Kobiety”.

Strona autorska: www.seenphoto.net

 

Strefy ciszy

„Strefa ciszy” to kolekcja zdjęć miejsc, w których autor odnalazł spokój i ciszę przy akompaniamencie łagodnej przestrzeni. – Poszukiwanie takich enklaw spokoju i ciszy stało się nie tylko moją pasją, ale i też naturalną wewnętrzną potrzebą – tłumaczy Kowalski.

 

Dj Maceo

Post Image

DJ Maceo – pomysłodawcy i współtwórcy kolektywu NIEWINNI CZARODZIEJE (INNOCENT SORCERERS), związanego z londyńską wytwórnią Fluid Ounce, która wydała do tej pory dwa single grupy– „Believe & See” (feat.Joseph Malik) (Fl.Oz.1211), oraz „Anthem” (Fl.Oz.1215);
Karierę rozpoczynał jako pierwszy dj rezydent legendarnego warszawskiego klubu FILTRY (92-93);
Jego sety dj’skie poprzedzały występy m.in. takich artystów jak:
Rainer Truby, King Britt, Ursula Rucker, Dego (4 Hero), Afronaught, Seiji, Richard Dorfmeister, Alex Barck (Jazzanova), Michael Reinboth (Compost Records), Joseph Malik, Kyoto Jazz Massive, Slope, US 3, Gotan Project, Zero db, Jon Carter, Alex Kid, Howie B oraz The Shrine Synchro System feat.Ty;