Sławek Jaskułke

Post Image

Pianista jazzowy, improwizator, kompozytor muzyki fortepianowej, orkiestrowej, teatralnej
i filmowej. Wykładowca Katedry Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Gdańsku.

Ma za sobą występy na największych scenach muzycznych i festiwalach jazzowych, m.in.: Berlin Jazz Fest, North Sea Jazz Festival, Red Sea Jazz Festival, Symphony Hall w Chicago, Carnegie Hall
w Nowym Jorku, czy International Performing Arts Center w Moskwie. W lipcu 2012 roku
z recitalem solowym wystąpił w Ogrodach Luksemburskich w Paryżu w ramach Festiwalu
„Chopin w Ogrodach Luksemburskich”.

W 2006 roku reprezentował Polskę na festiwalu Music Beyond Borders w Hong Kongu, co zaowocowało wydaniem solowej płyty “Jaskułke – Hong Kong”. Album w magazynie Jazz Forum otrzymał najwyższą notę – pięciu gwiazdek.

Twórca projektu “Chopin na pięć fortepianów” prezentowanego premierowo na EXPO 2010
w Shanghaju oraz scenie Forbidden City Concert Hall w Pekinie i Nanyang Academy of Fine Arts
w Singapurze. Specjalny cykl koncertów miał miejsce podczas spotkań w ramach Przewodnictwa Polski w Radzie Unii Europejskiej dla Ministerstw: Spraw Zagranicznych, Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Ministerstwa Zdrowia.

http://jaskulke.com.pl

Pianohooligan

Post Image

Piotr Orzechowski. Rocznik 1990. Pianista, improwizator, kompozytor. Absolwent Berklee College of Music. Laureat wielu prestiżowych nagród i wyróżnień, okrzyknięty przez krytykę „najbardziej kreatywnym i bezkompromisowym artystą młodego polskiego jazzu”. Po głośnym zwycięstwie na szwajcarskim Montreux Jazz Solo Piano Competition 2011 występuje na całym świecie, a każda jego płyta staje się wydarzeniem. Jego twórczość, stanowiąca syntezę gatunków, wymyka się prostym klasyfikacjom i nie daje zaszufladkować.

Artysta porusza się z powodzeniem na gruncie muzyki klasycznej i improwizowanej, nierzadko zacierając ich granice. Tak było w przypadku okrzykniętego sensacją fonograficzną debiutu płytowego pt. Experiment: Penderecki (Decca/Universal, 2012), będącego próbą znalezienia rdzenia stylu Krzysztofa Pendereckiego poprzez przełożenie warstwy orkiestrowej jego utworów na fortepian. Podobnie i drugi album solowy pt. 15 Studies for the Oberek (Decca/Universal, 2014), twórczo analizujący poszczególne elementy polskiego tańca – oberka, został rozpięty stylistycznie między gatunkami: muzyką ludową, współczesną i jazzem.

Jako lider formacji High Definition Quartet artysta poszerza koncepcję wykonawczą zespołu jazzowego, co znajduje potwierdzenie w kolejnych szeroko nagradzanych albumach: debiutanckiej płycie pt. Hopasa (EmArcy Records/Universal, 2013) z własnymi kompozycjami, czy drugim, będącym autorską aranżacją muzyki Witolda Lutosławskiego, krążku pt. Bukoliki (ForTune, 2015), który niedługo po premierze znalazł się na prestiżowej liście najlepszych polskich płyt wszechczasów magazynu Jazz Forum.

Oprócz działalności solowej jako pianista jazzowy, Piotr Orzechowski występuje jako solista w repertuarze klasycznym z wiodącymi polskimi orkiestrami, m.in. Sinfonią Varsovią, Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach, Polską Orkiestrą Radiową, czy Orkiestrą Kameralną AUKSO. Wraz z Marcinem Maseckim z towarzyszeniem Capelli Cracoviensis wydał album pt. Bach Rewrite (Decca/Universal, 2013) z koncertami klawesynowymi J.S. Bacha wykonanymi na pianinie elektroakustycznym Rhodesa.

Współpracował z gigantami muzyki współczesnej, jak Philip Glass, Steve Reich, czy Krzysztof Penderecki. Występował z wybitnymi postaciami światowego jazzu, takimi jak Randy Brecker, Avishai Cohen, Victor Mendoza, czy Michał Urbaniak. Ma na swoim koncie projekty z innymi wielkimi osobowościami świata muzyki jak, m.in.: Adrian Utley z Portishead, Agata Zubel, Carlos Zíngaro, Skalpel, Jacek Kochan, William Basinski, Fennesz, czy Krzysztof Knittel.

 

W październiku br. nakładem Decca/Universal ukazała się kolejna solowa płyta Piotra Orzechowskiego pt. 24 Preludes & Improvisations, będąca próbą analizy idiomu improwizacji. 2-płytowe wydawnictwo stanowi podsumowanie dotychczasowej działalności artysty. Preludes & Improvisations to trzeci projekt solowy pianisty i kompozytora Piotra Orzechowskiego, który po rewolucyjnym krążku pt. „Experiment: Penderecki” (2012), będącym próbą znalezienia rdzenia stylu tego wybitnego polskiego kompozytora, a także drugim, ponadgatunkowym, eksplorującym muzykę ludową albumie pt. „15 Studies For The Oberek” (2014), powraca z nową propozycją wielowymiarowego dzieła, na które składa się cykl 24 preludiów i odpowiadających im improwizacji. Swoją formą nawiązując do 24 Preludiów i Fug Jana Sebastiana Bacha, Orzechowski omawia najważniejsze dla muzyki pojęcia jak konstrukcja, reguła czy kreacja, definiując je na nowo poprzez własną koncepcję improwizacji. Proces ten objawia się w kontrastowym zestawieniu dźwiękowych brył i wolnych improwizacji – utworów skomponowanych i tych stworzonych spontanicznie.

24 Preludia to więc muzyczne miniatury, którym odpowiadać będą 24 Improwizacje ułożone chromatycznie w 12 tonacjach koła kwintowego w trybach dur i moll, składając się na
2-płytowe wydawnictwo. Nawiązanie do dzieła J.S. Bacha jest tu niczym innym jak ukłonem Piotra Orzechowskiego w stronę tradycji i muzycznych zasad, z których, zdaniem artysty, nie powinniśmy rezygnować, a wykorzystywać w konwencji muzyki nowej jako jedno z narzędzi.

Płyta ta będzie więc swoistym wykłademoddzieli improwizację od konstrukcji na 24 przykładach, traktując formę preludium jako miniaturę ukazującą fenomen, a improwizację jako przykład zastosowania fenomenu w praktyce. Podział ten zostanie dokonany na potrzeby tej płyty, w celach niemalże dydaktycznych dla zaawansowanych muzyków jazzowych i w celu pokazania nowego systemu myślenia o muzyce.

www.pianohooligan.com

Mirt + Ter

Post Image

Tomek Mirt i Magda Rychlińska. Od lat wspólnie tworzą za pomocą wyobraźni i modularnych syntezatorów analogowych. Intuicyjnie odkrywają w muzycznej przestrzeni nowe drogi zapraszając słuchaczy do wspólnej przygody.

MIRT i TER zupełnie przypadkowo odnaleźli pod stertą bananowych liści w Laosie rdzeń statku matki, artefakt zapomnianej cywilizacji. Rdzeń najprawdopodobniej zawiera moduł komunikacji psionicznej i element potężnego akumulatora orgonu. Nie wiadomo, czy cywilizacja, której przedstawiciele podróżowali statkiem nadal istnieje, ale niebezpodstawne są podejrzenia, że rdzeń mógłby posłużyć do kontaktu. Jakkolwiek kusząca wydaje się wizja kontaktu z obcą cywilizacją, to trzeba sobie uświadomić, że należałoby przekazać jej jakieś mądre i pouczające przesłanie. Jako, że nie jesteśmy w stanie jako ludzkość tego zrobić to skupmy się, na ubocznych efektach działania artefaktu. W trakcie pracy generuje on pewną ilość ciepła, światła, a amplifikowany generuje również przypadkowe dźwięki podczas chaotycznego tworzenia połączeń na panelu komunikatora, dodatkowo zachodzi podejrzenie, że niekompletny akumulator orgonu, mimo uszkodzeń, generuje pewne ilości energii.  To wszystko wydaje się sensowną rekompensatą za bezsensowne próby kontaktu z obcymi cywilizacjami… przynajmniej póki Mirt i TER nie zepsują do reszty rdzenia lub jakaś cywilizacja nie zinterpretuje błędnie bezsensownych komunikatów wysyłanych w kosmos.

 

https://mirt.bandcamp.com/

Piotr Dąbrowski

Post Image

Piotr Dąbrowski – aka PTR1 – płocki muzyk, producent, realizator dźwięku, fascynat technologii w służbie tworzenia muzyki. Obecnie skupia się na eksploracji możliwości, jakie daje syntezator modularny, zajmuje się field recordingiem i eksperymentuje z technikami dubowymi w stylistykach od ambientu i downtempo po głębsze i wolniejsze odmiany techno. Ma na koncie współpracę z artystami i wydawnictwami z m.in. Polski, USA i Kanady. Od lat występuje na żywo, dotychczas dzielił scenę z takimi artystami jak m.in. Biosphere, Loscil czy Mount Kimbie, uczestniczył w festiwalach i wydarzeniach muzycznych w Polsce i Czechach. Wspólnie z Markiem Kamińskim tworzy duet Echolette, związany jest także z kolektywem artystów skupionych wokół labelu N_Coded Records. Od 2016 roku jest kuratorem cyklu koncertowego poświęconego muzyce elektronicznej i eksperymentalnej „Sygnał/Szum” organizowanego głównie w Muzeum Mazowieckim w Płocku. Prowadzi również audycję pod tym samym tytułem w radiomixx.pl

soundcloud.com/ptr1

www.facebook.com/ptr1music

www.facebook.com/sygnalszum

Andrew Tarnawczyk

Post Image

Andrew Tarnawczyk urodził się w Polsce, w 1986 roku. Sceptyk z dobrym poczuciem humoru, który wierzy w siłę wyobraźni. Miłośnik zwierząt i przyrody. Fotografią zainteresował się 5 lat temu. Przeniósł się do Londynu zaraz po ukończeniu studiów z fotografii w Edynburgu, w Szkocji. Nominowany jako najlepszy artysta w kategoriach „Conceptual” i „Fashion” w Fine Art Photography Awards w 2014 i 2015 roku.

Andrew Tarnawczyk otwiera drzwi do dziwacznego świata snów, lęków i nadziei. Przenosi widza do równoległego świata, gdzie wszystko wydaje się być inne. Jego fotografia łączy elementy rzeczywistości i fantazji. Jest to również mieszanka piękna i groteski. Jego prace charakteryzują się surowym, często mrocznym klimatem. Są również pełne symboli i często opowiadają historie.

Wystawa ta to zbiór prac autora z lat 2014-2016. Składają się na nią fotografie modowe oraz konceptualne portrety, których motywem przewodnim jest kobieta.

16 grudnia 2016 r., g. 18.00

Foyer Sceny Kameralnej
Kieleckie Centrum Kultury

Dimension N

Post Image
Dimension N (2.0) is a digital audio-visual performance by the duo Alba G. Corral (graphic/digital artist from Barcelona) & Dariusz Makaruk (producer / composer of contemporary music and electronic systems from Warsaw). They combine generative systems with improvised digital drawing techniques. Dimension N makes the audience dive in different immersive landscapes and digital paintings mixed with a virtuoso electronic music close to the approach of North American minimalists. Dimension N 2.0 is co-produced with Transcultures, an MAP program initiated by the Pépinières européennes pour jeunes artistes, with the support of Ministry of Culture of the Federation Wallonia-Brussels, Belgium.

The project was presented at:
– PATCHlab Festival, Cracow 2015 – Manggha Museum of Japanese Art and Technology
– Festival des Bains Numeriques 2016, Centre des Arts Enghien les Bains, France
– CitySonic – Festival des Arts Sonores 2016, Belgium
– Live Cinema Festival (AV Node) 2016, Rome, Italy, Museo d’Arte Contemporanea di Roma at Via Nizza

DIMENSION N (Alba Corral & Makaruk) is a Grand Prizewinner of the Compétition Internationale Bains numériques #9, by the vote of professional Jury : Larrieu Danyel / Philippe Franck / Takuya Nomura / Michèle Robine / Jean-Paul Fourmentraux.

Their system of audiovisual performance is based on custom software written in Processing environment by Alba G. Corral – and also in Max/MSP Jitter environment written by Dariusz Makaruk which allows for realtime zero latency OSC synchronisation and custom playback technique of audio and video. 

Alba Corral [ES] www.albagcorral.com Artist and creative technologist based in Barcelona. With a background in computer engineering, Corral has been creating generative art using software and coding for the past decade. Her practice spans across live performance, video, digital media and installation, exploring abstract narratives and expressing sensitivity and taste for colour. By combining generative systems with improvised drawing techniques, her digital language becomes organic, creating mesmerising digital landscapes. Corral is known for her stunning live audio-visual performances where she integrates real-time coding and drawing in collaboration with musicians. She has performed with renowned musicians such as Jon Hopkins, Miguel Marin (aka Arbol), Fibla, Stendhal Syndrome and Jacaszek. Her works has been exhibited at festivals and events including Future Everything, Alpha- ville Festival, Sonar, Primavera Sound and LEV.

Dariusz Makaruk [PL] www.makaruk.net Music producer, live electronics musician and audiovisual performer. Lives and works in Warsaw, Poland. As a music producer and performer he plays his own electro-jazz and experimental electronics music repertoire. He is a member of Polish Society for Electroacoustic Music (PSeME) – a Polish department of CIME/ICEM in Bourges supported by UNESCO. He coproduces contemporary jazz music projects and plays with renown jazz music performers Tomasz Stanko, Michal Urbaniak. As an audiovisual performer he creates interactive installations using own author’s software written in Max/MSP Jitter and Java and also creates large-scale architectural 3D video mappings. He writes custom software for theatres and uses it for stage light, sound and video engineering live (cooperation with Mabel Octobre Theatre, France). Makaruk performed on festivals including: CYNET Art Festival 2008 Dresden; Festival Synestheses 2006, Bourges; Sperm Festival 2007 Prague; Viathea Festival 2005, Gorlitz; Fusion Festival 2006, Germany; Polsk Jazzfestival 2004, Stockholm; Klubb Europa DJ Tour 2007, Sweden; Polish Sound Art in China Festival 2006; Mood Indigo Festival 2008, Mumbai, India; Audio Art Festival 2009, 2013, 2015, Cracow. He is an initiator and Artistic Director of Moving Closer Innovative Art Festival organised in Warsaw, Poland and Laserowa Noc Festival.

16 grudnia 2016 r., g. 18.00

Scena Kameralna
Kieleckie Centrum Kultury

Niechęć

Post Image

Z początkiem kwietnia Niechęć zaprasza na długo wyczekiwany sequel ,,Śmierci w miękkim futerku”, zatytułowany po prostu ,,Niechęć”. Zespół bezkompromisowo wybrnął z syndromu drugiej płyty wyrzucając ją do kosza i… nagrywając od razu trzecią. O ile w pierwszych minutach dobiegają nas jeszcze echa debiutu, tak chwilę później wprowadzona zostaje zupełnie nowa, niezwykle osobista opowieść. Mroczna choć nastrojowa, agresywna acz pełna elegancji. Jazgotliwy odjazd zarejestrowany ,,na setkę” i zapięty w kaftan najwyższej klasy produkcji studyjnej. Jazzowa improwizacja i syntezatorowe brzmienia swobodnie przeplatają się tu z wpływami rocka progresywnego oraz muzyki filmowej, wymykając się wszelkim próbom zaszufladkowania.

Wydany w 2012 roku debiutancki album Niechęci pt. ,,Śmierć w miękkim futerku” z miejsca spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem w Polsce. Jeszcze przed jego oficjalnym wydaniem płyty grupa wystąpiła na Open’er Festival, a podczas jubileuszowego koncertu w Trójkowej audycji ,,Offensywa” zostali nagrodzeni przez red. Piotra Stelmacha jako Nadzieja Roku. Płyta zdobyła mnóstwo przychylnych recenzji i znalazła się wysoko w licznych podsumowaniach rocznych dużych portali internetowych i serwisów recenzenckich (m.in. ,,Gazeta Co Jest Grane”, ,,Polityka”, Onet.pl, T-Mobile Music czy Uwolnij Muzykę). Zespół zagrał w kraju wiele tras koncertowych, doceniony został również za granicą, dzięki czemu został zaproszony na Copenhagen Jazz Festival (Dania) oraz Glimps Festival (Belgia).

PRASA O NIECHĘCI:

,,Dla tej generacji łączenie gatunków i stylistyk nie jest już eksperymentem, to chleb, woda i powietrze, oczywista oczywistość. Sztuka w tym, by tę oczywistość realizować w sposób nieoczywisty. W tych zawodach stawiam na Niechęć.”

Jędrzej Słodkowski, Gazeta Co Jest Grane

,,Ostre jak pieprz, szalone jak free jazz, odlotowe jak najlepszy rock, a na dodatek jeszcze psychodeliczne. To właśnie nowoczesne granie zespołu Niechęć. Jego największym osiągnięciem było zamknięcie legendarnego klubu jazzowego Akwarium w Warszawie. Największym, bo wpadając na scenę artyści zachwycili młodą publiczność i zniesmaczyli jazzmanów starej daty. A więc wszystko jasne – oto mamy nowy głos na muzycznej scenie. Trochę jazzowy, trochę rockowy, a przede wszystkim odjazdowy.”

Tomasz Handzlik, Gazeta Wyborcza

,,Kolejny dowód na to, że polska młoda scena jazzowa – w odróżnieniu od rockowej – ma się znakomicie. (…) Album przez niektórych nazywany jest już jazzowym debiutem roku.”
Piotr Metz, Wprost

17 grudnia 2016 r., g. 18.00Scena Kameralna
Kieleckie Centrum Kultury

Rito

Post Image

Rito to kolektyw artystyczny, którego podstawę stanowią czterej muzycy: Piotr Pawlak, Michał Gos, Jacek Stromski i Kuba Staruszkiewicz. Trzy zestawy perkusyjne – trzej perkusiści o skrajnie odmiennych muzycznych rodowodach. Całość dopełnia preparowana gitara, sample, elektronika. Rito, to muzyka transowa, medytacyjna, czasem eksperymentalna, której głównym fundamentem są emocje i energia. Rito – w języku esperanto znaczy – obrzęd, rytuał. Zespół odwołuje się do uniwersalnych dla wielu kultur obrzędów, procedur, podczas których za pomocą różnych środków wyrazu, ich uczestnicy wprowadzają się w trans. Stan w którym dochodzi do intensywnych doznań: mistycznych, energetycznych, a czasem o charakterze leczniczym. Oprócz typowych działań muzycznych, ideą kolektywu są spotkania z artystami innych dziedzin sztuki: performance, taniec czy sztuki wizualne.

Piotr Pawlak – gitarzysta i producent związany z trójmiejską sceną muzyczną. Pod koniec lat 80. zaczął grać w zespole Bielizna, Razem z Tymonem Tymańskim i Jackiem Olterem współtworzył zespół Kury i ich legendarny album P.O.L.O.V.I.R.U.S. Współpracował z Mazzollem w formacji Arhythmic Memory. Od 1996 grał w zespole Łoskot. Aktualnie Współpracuje z Olo Walickim w ramach projektu Kaszebe II oraz Antonim Gralakiem w YeShe. Autor muzyki teatralnej i filmowej. Producent kilkudziesięciu płyt różnych wykonawców między innymi: Ścianka, Kury, Łoskot, Kobiety, Tymon & Transistors, Pink Freud, Oczi Cziorne.

Kuba Staruszkiewicz – perkusista niezdeklarowany stylistycznie, podążający za intuicyjnoenergetycznymi impulsami. Znany z długoletniej współpracy z zespołem Pink Freud oraz projektami Tymona Tymańskiego (KURY, MIŁOŚĆ, Tymański Yass Ensamble). Współpracował m.in. z: Leszek Możdżer, Dave Douglas, Tomasz Stańko, Olo Walicki, Peter Warcham, Sławek Jaskułke, Tim Berne, Mikolaj Trzaska. Obecnie członek zespołu Marii Peszek, Tymański Brass Ensamble oraz klubowego kolektywu FOX.

Michał Gos – perkusista wywodzący się z trójmiejskiej sceny niezależnej. Współpracował z takimi grupami jak Oczi Cziorne, Mazzoll & Arhythmic Perfection, Sonus Akrobata oraz z muzykami Mikołaj Trzaska, Pat Mastelotto, Trey Gunn, Noel Akchote, Piotr Pawlak, Zdzisław Piernik, Clayton Thomas, John Edwards, Herb Robertson. Obecnie kontynuuje prace nad muzyką swobodnie improwizowaną w zespołach Rogulus x Szwelas Und Gos, Freeyo oraz w duecie z Irkiem Wojtczakiem. Udziela się także w solowym projekcie Jacka Lachowicza oraz w wielu różniących się stylistycznie formacjach jak punkrockowy Vulgar.

Jacek Stromski – perkusista, instrumentalista, współpracował m.in. z zespołami: Canada, Apteka, Groovekojad, Miłość, Kury, Poganie, Lipali, Ikenga Drummers i wieloma artystami z Trójmiasta. W charakterze gry doszedł do naturalnej prostoty a w brzmieniu – do korzeni. Swój styl określa jako basicbeat & roots drumming. Obecnie pracuje nad solowym projektem Drum & Space oraz AtmaSonam wraz z Agnieszką Kamińską, a także działa wspólnie z Navigatorgong.

16 grudnia 2016 r., g. 18.00

Scena Kameralna
Kieleckie Centrum Kultury

Őszibarack

Post Image

Őszibarack – polski zespół muzyczny założony w 2004 we Wrocławiu, którego stylistyka to połączenie alternatywnej elektroniki oraz popu i tanecznych brzmień.

Moscow Groove Institute

Post Image

MGI was created in 1995 by Moscow musicians Arkady Martinenko of Megapolis, Heat of the Earth and the Eject Project, and Boris Nazarov. Together with the „Ministry of Psycho” project, MGI played a number of live electronic concerts for the independent experimental radio station „Substation”. These concerts paved the way for the project’s first studio album, Surround Wednesday, released by independent label Citadel Records in 1997.

Over the next fourteen years, the band performed in France, Germany, Monaco, Poland, Romania, Ukraine, Lithuania, Latvia, and Japan. They also took part in a number of international music festivals, including Kazantip (Ukraine), Subtropique (Georgia), Popkomm (Germany), Grimaldi Forum (France), Nu Jazz, NOKIA Lab (Russia), and MIDEM (France).

The band’s third member, Sergei Belyaev joined in late 1998. He participated in the recording of MGI’s second album, Pizza. The musical style of this album was funk with elements of drum-n-base and ethnic trip hop. The Moscow Grooves Institute also invited Sergei Klevensky and the members of the Detsky Panadol project to take part in the recording of the album.

In 2000, MGI released a new album, Commercial and also filmed four videos for the compositions “Stereophonique”, “Voyage”, “2 professors”, and “Dancing”. Later videos included “Les Chrysanthemes” (2001) and “Na Zare” (2003). The videos have been shown on MTV Russia, Muz-TV, Music Box, A One, and O2TV as well as on Ukrainian and Belorussian musical channels. In 2001, MGI joined with the Mummy Troll» to record a version of Victor Zoy’s song “Malysh”, which remained at number one on Radio Maximum’s music chart for several months.

In June 2002, MGI released their new album Tangibility. Such well known foreign labels as Netlmage Foundation (Great Britain) and MPLS. Ltd (USA) released vinyl singles from the album.

The project’s fifth studio album, Les Etoiles Sont Plus Proches Avec Les Yeux Fermes was released in April 2006, although it had been in preparation since 2003. Olga Noel contributed to the backing vocals on this album, along with MC Chevy of German rap band N.O.H.A., and Daria Rodcher.

The MGI project reached the finals of several international electronic music contests.[1] Their tracks are often included in music compilations issued by such foreign record companies as Pork Recordings, George V, Les Maquis, Pschent, and Petrol Records.

Arkady Martinenko and Boris Nazarov wrote the musical scores to the films Native and IDtimate (2007) and Dance, Don’t Stop (2007), directed by E. Lavrentiev. They have worked on the remixes of compositions by t.A.T.u., Vitas, Mummy Troll, Enrique Iglesias, and Alsou, and have composed music for TV advertisements.

In 2007, Citadel Records released a multi-color version of the Moscow Grooves Institute’s debut album Surround Wednesday, partly rearranged by sound producer Sofia Kruglikova. In 2009 a performance by Moscow Grooves Institute and Olga Noel opened the concert program of the forty third MIDEM. They are currently working on a sixth studio album.