Dimension N

Post Image
Dimension N (2.0) is a digital audio-visual performance by the duo Alba G. Corral (graphic/digital artist from Barcelona) & Dariusz Makaruk (producer / composer of contemporary music and electronic systems from Warsaw). They combine generative systems with improvised digital drawing techniques. Dimension N makes the audience dive in different immersive landscapes and digital paintings mixed with a virtuoso electronic music close to the approach of North American minimalists. Dimension N 2.0 is co-produced with Transcultures, an MAP program initiated by the Pépinières européennes pour jeunes artistes, with the support of Ministry of Culture of the Federation Wallonia-Brussels, Belgium.

The project was presented at:
– PATCHlab Festival, Cracow 2015 – Manggha Museum of Japanese Art and Technology
– Festival des Bains Numeriques 2016, Centre des Arts Enghien les Bains, France
– CitySonic – Festival des Arts Sonores 2016, Belgium
– Live Cinema Festival (AV Node) 2016, Rome, Italy, Museo d’Arte Contemporanea di Roma at Via Nizza

DIMENSION N (Alba Corral & Makaruk) is a Grand Prizewinner of the Compétition Internationale Bains numériques #9, by the vote of professional Jury : Larrieu Danyel / Philippe Franck / Takuya Nomura / Michèle Robine / Jean-Paul Fourmentraux.

Their system of audiovisual performance is based on custom software written in Processing environment by Alba G. Corral – and also in Max/MSP Jitter environment written by Dariusz Makaruk which allows for realtime zero latency OSC synchronisation and custom playback technique of audio and video. 

Alba Corral [ES] www.albagcorral.com Artist and creative technologist based in Barcelona. With a background in computer engineering, Corral has been creating generative art using software and coding for the past decade. Her practice spans across live performance, video, digital media and installation, exploring abstract narratives and expressing sensitivity and taste for colour. By combining generative systems with improvised drawing techniques, her digital language becomes organic, creating mesmerising digital landscapes. Corral is known for her stunning live audio-visual performances where she integrates real-time coding and drawing in collaboration with musicians. She has performed with renowned musicians such as Jon Hopkins, Miguel Marin (aka Arbol), Fibla, Stendhal Syndrome and Jacaszek. Her works has been exhibited at festivals and events including Future Everything, Alpha- ville Festival, Sonar, Primavera Sound and LEV.

Dariusz Makaruk [PL] www.makaruk.net Music producer, live electronics musician and audiovisual performer. Lives and works in Warsaw, Poland. As a music producer and performer he plays his own electro-jazz and experimental electronics music repertoire. He is a member of Polish Society for Electroacoustic Music (PSeME) – a Polish department of CIME/ICEM in Bourges supported by UNESCO. He coproduces contemporary jazz music projects and plays with renown jazz music performers Tomasz Stanko, Michal Urbaniak. As an audiovisual performer he creates interactive installations using own author’s software written in Max/MSP Jitter and Java and also creates large-scale architectural 3D video mappings. He writes custom software for theatres and uses it for stage light, sound and video engineering live (cooperation with Mabel Octobre Theatre, France). Makaruk performed on festivals including: CYNET Art Festival 2008 Dresden; Festival Synestheses 2006, Bourges; Sperm Festival 2007 Prague; Viathea Festival 2005, Gorlitz; Fusion Festival 2006, Germany; Polsk Jazzfestival 2004, Stockholm; Klubb Europa DJ Tour 2007, Sweden; Polish Sound Art in China Festival 2006; Mood Indigo Festival 2008, Mumbai, India; Audio Art Festival 2009, 2013, 2015, Cracow. He is an initiator and Artistic Director of Moving Closer Innovative Art Festival organised in Warsaw, Poland and Laserowa Noc Festival.

16 grudnia 2016 r., g. 18.00

Scena Kameralna
Kieleckie Centrum Kultury

Niechęć

Post Image

Z początkiem kwietnia Niechęć zaprasza na długo wyczekiwany sequel ,,Śmierci w miękkim futerku”, zatytułowany po prostu ,,Niechęć”. Zespół bezkompromisowo wybrnął z syndromu drugiej płyty wyrzucając ją do kosza i… nagrywając od razu trzecią. O ile w pierwszych minutach dobiegają nas jeszcze echa debiutu, tak chwilę później wprowadzona zostaje zupełnie nowa, niezwykle osobista opowieść. Mroczna choć nastrojowa, agresywna acz pełna elegancji. Jazgotliwy odjazd zarejestrowany ,,na setkę” i zapięty w kaftan najwyższej klasy produkcji studyjnej. Jazzowa improwizacja i syntezatorowe brzmienia swobodnie przeplatają się tu z wpływami rocka progresywnego oraz muzyki filmowej, wymykając się wszelkim próbom zaszufladkowania.

Wydany w 2012 roku debiutancki album Niechęci pt. ,,Śmierć w miękkim futerku” z miejsca spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem w Polsce. Jeszcze przed jego oficjalnym wydaniem płyty grupa wystąpiła na Open’er Festival, a podczas jubileuszowego koncertu w Trójkowej audycji ,,Offensywa” zostali nagrodzeni przez red. Piotra Stelmacha jako Nadzieja Roku. Płyta zdobyła mnóstwo przychylnych recenzji i znalazła się wysoko w licznych podsumowaniach rocznych dużych portali internetowych i serwisów recenzenckich (m.in. ,,Gazeta Co Jest Grane”, ,,Polityka”, Onet.pl, T-Mobile Music czy Uwolnij Muzykę). Zespół zagrał w kraju wiele tras koncertowych, doceniony został również za granicą, dzięki czemu został zaproszony na Copenhagen Jazz Festival (Dania) oraz Glimps Festival (Belgia).

PRASA O NIECHĘCI:

,,Dla tej generacji łączenie gatunków i stylistyk nie jest już eksperymentem, to chleb, woda i powietrze, oczywista oczywistość. Sztuka w tym, by tę oczywistość realizować w sposób nieoczywisty. W tych zawodach stawiam na Niechęć.”

Jędrzej Słodkowski, Gazeta Co Jest Grane

,,Ostre jak pieprz, szalone jak free jazz, odlotowe jak najlepszy rock, a na dodatek jeszcze psychodeliczne. To właśnie nowoczesne granie zespołu Niechęć. Jego największym osiągnięciem było zamknięcie legendarnego klubu jazzowego Akwarium w Warszawie. Największym, bo wpadając na scenę artyści zachwycili młodą publiczność i zniesmaczyli jazzmanów starej daty. A więc wszystko jasne – oto mamy nowy głos na muzycznej scenie. Trochę jazzowy, trochę rockowy, a przede wszystkim odjazdowy.”

Tomasz Handzlik, Gazeta Wyborcza

,,Kolejny dowód na to, że polska młoda scena jazzowa – w odróżnieniu od rockowej – ma się znakomicie. (…) Album przez niektórych nazywany jest już jazzowym debiutem roku.”
Piotr Metz, Wprost

17 grudnia 2016 r., g. 18.00Scena Kameralna
Kieleckie Centrum Kultury

Rito

Post Image

Rito to kolektyw artystyczny, którego podstawę stanowią czterej muzycy: Piotr Pawlak, Michał Gos, Jacek Stromski i Kuba Staruszkiewicz. Trzy zestawy perkusyjne – trzej perkusiści o skrajnie odmiennych muzycznych rodowodach. Całość dopełnia preparowana gitara, sample, elektronika. Rito, to muzyka transowa, medytacyjna, czasem eksperymentalna, której głównym fundamentem są emocje i energia. Rito – w języku esperanto znaczy – obrzęd, rytuał. Zespół odwołuje się do uniwersalnych dla wielu kultur obrzędów, procedur, podczas których za pomocą różnych środków wyrazu, ich uczestnicy wprowadzają się w trans. Stan w którym dochodzi do intensywnych doznań: mistycznych, energetycznych, a czasem o charakterze leczniczym. Oprócz typowych działań muzycznych, ideą kolektywu są spotkania z artystami innych dziedzin sztuki: performance, taniec czy sztuki wizualne.

Piotr Pawlak – gitarzysta i producent związany z trójmiejską sceną muzyczną. Pod koniec lat 80. zaczął grać w zespole Bielizna, Razem z Tymonem Tymańskim i Jackiem Olterem współtworzył zespół Kury i ich legendarny album P.O.L.O.V.I.R.U.S. Współpracował z Mazzollem w formacji Arhythmic Memory. Od 1996 grał w zespole Łoskot. Aktualnie Współpracuje z Olo Walickim w ramach projektu Kaszebe II oraz Antonim Gralakiem w YeShe. Autor muzyki teatralnej i filmowej. Producent kilkudziesięciu płyt różnych wykonawców między innymi: Ścianka, Kury, Łoskot, Kobiety, Tymon & Transistors, Pink Freud, Oczi Cziorne.

Kuba Staruszkiewicz – perkusista niezdeklarowany stylistycznie, podążający za intuicyjnoenergetycznymi impulsami. Znany z długoletniej współpracy z zespołem Pink Freud oraz projektami Tymona Tymańskiego (KURY, MIŁOŚĆ, Tymański Yass Ensamble). Współpracował m.in. z: Leszek Możdżer, Dave Douglas, Tomasz Stańko, Olo Walicki, Peter Warcham, Sławek Jaskułke, Tim Berne, Mikolaj Trzaska. Obecnie członek zespołu Marii Peszek, Tymański Brass Ensamble oraz klubowego kolektywu FOX.

Michał Gos – perkusista wywodzący się z trójmiejskiej sceny niezależnej. Współpracował z takimi grupami jak Oczi Cziorne, Mazzoll & Arhythmic Perfection, Sonus Akrobata oraz z muzykami Mikołaj Trzaska, Pat Mastelotto, Trey Gunn, Noel Akchote, Piotr Pawlak, Zdzisław Piernik, Clayton Thomas, John Edwards, Herb Robertson. Obecnie kontynuuje prace nad muzyką swobodnie improwizowaną w zespołach Rogulus x Szwelas Und Gos, Freeyo oraz w duecie z Irkiem Wojtczakiem. Udziela się także w solowym projekcie Jacka Lachowicza oraz w wielu różniących się stylistycznie formacjach jak punkrockowy Vulgar.

Jacek Stromski – perkusista, instrumentalista, współpracował m.in. z zespołami: Canada, Apteka, Groovekojad, Miłość, Kury, Poganie, Lipali, Ikenga Drummers i wieloma artystami z Trójmiasta. W charakterze gry doszedł do naturalnej prostoty a w brzmieniu – do korzeni. Swój styl określa jako basicbeat & roots drumming. Obecnie pracuje nad solowym projektem Drum & Space oraz AtmaSonam wraz z Agnieszką Kamińską, a także działa wspólnie z Navigatorgong.

16 grudnia 2016 r., g. 18.00

Scena Kameralna
Kieleckie Centrum Kultury

Őszibarack

Post Image

Őszibarack – polski zespół muzyczny założony w 2004 we Wrocławiu, którego stylistyka to połączenie alternatywnej elektroniki oraz popu i tanecznych brzmień.

Moscow Groove Institute

Post Image

MGI was created in 1995 by Moscow musicians Arkady Martinenko of Megapolis, Heat of the Earth and the Eject Project, and Boris Nazarov. Together with the „Ministry of Psycho” project, MGI played a number of live electronic concerts for the independent experimental radio station „Substation”. These concerts paved the way for the project’s first studio album, Surround Wednesday, released by independent label Citadel Records in 1997.

Over the next fourteen years, the band performed in France, Germany, Monaco, Poland, Romania, Ukraine, Lithuania, Latvia, and Japan. They also took part in a number of international music festivals, including Kazantip (Ukraine), Subtropique (Georgia), Popkomm (Germany), Grimaldi Forum (France), Nu Jazz, NOKIA Lab (Russia), and MIDEM (France).

The band’s third member, Sergei Belyaev joined in late 1998. He participated in the recording of MGI’s second album, Pizza. The musical style of this album was funk with elements of drum-n-base and ethnic trip hop. The Moscow Grooves Institute also invited Sergei Klevensky and the members of the Detsky Panadol project to take part in the recording of the album.

In 2000, MGI released a new album, Commercial and also filmed four videos for the compositions “Stereophonique”, “Voyage”, “2 professors”, and “Dancing”. Later videos included “Les Chrysanthemes” (2001) and “Na Zare” (2003). The videos have been shown on MTV Russia, Muz-TV, Music Box, A One, and O2TV as well as on Ukrainian and Belorussian musical channels. In 2001, MGI joined with the Mummy Troll» to record a version of Victor Zoy’s song “Malysh”, which remained at number one on Radio Maximum’s music chart for several months.

In June 2002, MGI released their new album Tangibility. Such well known foreign labels as Netlmage Foundation (Great Britain) and MPLS. Ltd (USA) released vinyl singles from the album.

The project’s fifth studio album, Les Etoiles Sont Plus Proches Avec Les Yeux Fermes was released in April 2006, although it had been in preparation since 2003. Olga Noel contributed to the backing vocals on this album, along with MC Chevy of German rap band N.O.H.A., and Daria Rodcher.

The MGI project reached the finals of several international electronic music contests.[1] Their tracks are often included in music compilations issued by such foreign record companies as Pork Recordings, George V, Les Maquis, Pschent, and Petrol Records.

Arkady Martinenko and Boris Nazarov wrote the musical scores to the films Native and IDtimate (2007) and Dance, Don’t Stop (2007), directed by E. Lavrentiev. They have worked on the remixes of compositions by t.A.T.u., Vitas, Mummy Troll, Enrique Iglesias, and Alsou, and have composed music for TV advertisements.

In 2007, Citadel Records released a multi-color version of the Moscow Grooves Institute’s debut album Surround Wednesday, partly rearranged by sound producer Sofia Kruglikova. In 2009 a performance by Moscow Grooves Institute and Olga Noel opened the concert program of the forty third MIDEM. They are currently working on a sixth studio album.

Loesje

Post Image

Loesje to pełna entuzjazmu dziewczyna, która bez uprzedzeń patrzy na świat i jest inspiracją dla innych. Bezradność? To nie w jej stylu. Problemy? Wyszeptaj je do wielkiego ucha jej królika. Ona sama zawsze znajdzie w swoim otoczeniu coś godnego uwagi. Nie odwraca wzroku od rzeczy, które jej się nie podobają, lecz stawia im czoła i stara się je zmieniać. Jest ciekawa świata i dociekliwa. Czasem może wydawać się odrobinę naiwna, czasem trochę złośliwa. Jednak zawsze optymistycznie patrzy w przyszłość. Zawsze wystawia twarz do słońca i cieszy się z miłych chwil. Ale potrafi się także zdenerwować, gdy wydarzenia nie idą po jej myśli. Chcesz ją dobrze poznać? Wczytaj się w jej plakaty. (źródło: „Loesje 25 jaar” (25-lecie Loesje)).

Loesje nie jest prawdziwą dziewczyną. Jest koncepcją, która odniosła ogromny sukces. Projekt powstał w 1983 roku w Arnhem z inicjatywy ruchów lewicowych. Ich członkowie głosili piękne ideały, ale wciąż protestowali przeciwko czemuś, nie określając do końca, za czym tak naprawdę są. To właśnie z myśli, że potrzebny jest w końcu pozytywny protest, zrodziła się Loesje. Grupa ludzi wywodzących się z tych opartych na protestach ruchów zapoczątkowała jej koncepcję.

W 1986 roku Loesje wzięła udział w wyborach do Tweede Kamer (czyli holenderskiego sejmu). Jej celem nie było zajęcie miejsca w parlamencie, lecz rozpropagowanie tej niezwykłej idei w całym kraju. Plakat wyborczy Loesje głosił: „Nie głosuj na mnie”. Nieco ponad 12.000 wyborców nie zrozumiało jego treści i zagłosowało. Nie zdobyła co prawda mandatu, ale od tamtej pory jej działalność objęła swym zasięgiem całą Holandię.

Celem Loesje jest sprawianie, by świat stawał się lepszy i piękniejszy. Spraw, by cię słyszano, zaangażuj się, zacznij działać! Przy pomocy ciętych haseł dociera do szerokich rzeszy ludzi, pobudza w nich myślenie i ciekawość.

Jej hasła przykuwają uwagę, są zaskakujące, humorystyczne, relatywistyczne lub wyrażające protest. Skierowane są do każdego, gdyż wszyscy odbiorcy są dla niej ważni.

Po upadku muru berlińskiego w 1989 roku Loesje rozpoczęła działalność międzynarodową. Obecnie działa w wielu krajach, których liczba stale rośnie. Również polskie plakaty opatrzone są odręcznym podpisem Loesje – takim samym, jak w Holandii.

W 2006 roku została wydana pierwsza publikacja Loesje w języku polskim. Polski oddział jest nieformalną grupą aktywistów, organizujących w Warszawie regularne warsztaty kreatywnego pisania. Poza plakatami na ulicach Warszawy można znaleźć także murale. Pierwszy z nich pojawił się pod koniec 2011 roku. Hasło: „Im dłużej czekasz na przyszłość, tym będzie krótsza” jest typowe dla dyskursu organizacji. Daje do myślenia.

http://www.loesje.pl

3kings

Post Image

3Kings jest to zespół który promuje w Europie zupełnie nowy styl wykonywania muzyki drum’n bass, disco oraz house na akustycznych instrumentach z odrobiną elektroniki. Powstał w 2015 roku z inicjatywy Jakuba Tybulczuka. Występuje w składzie: Sławomir Pezda – Saksofon tenorowy, Jakub Tybulczuk – Saksofon barytonowy, Maksymilian Olszewski – perkusja. Zespół wykonuje tylko autorskie utwory inspirowane współczesną muzyką klubową z elementami improwizowanymi, dzięki czemu utwory nigdy nie są takie same.
Muzyka 3kings dzięki niekonwencjonalnemu zestawieniu instrumentów oraz dużej ekspresji wzbudza duże zainteresowanie wśród szerokiego grona odbiorców. 3Kings jest to jedyny zespół w Polsce jak i jeden z nielicznych w Europie, który wykonuje muzykę tego rodzaju w tak nowatorskim składzie.

https://www.facebook.com/3kingstrio

Natalia Łakomska

Post Image

[highlight]23-24.06.2006 | Baza Zbożowa[/highlight]

Wystawa malarstwa „Korozja”
Instalacja „Byt nie bytu”

Purgist

Post Image

Projekt utrzymany w stylistyce harsh noise stanowi rozwinięcie i sprecyzowanie poprzedniego przedsięwzięcia Dawida Kowalskiego, tj. SLEEP SESSIONS (aktywny w latach 2005-2013). PURGIST poświęcony jest eksploracji dynamicznych, niespójnych faktur brzmieniowych, miejskich nagrań terenowych, cyfrowych artefaktów i szczątkowej melodyki o intymnym charakterze.

[highlight]piątek 11.12.2015 | 17.00[/highlight]
[highlight]introhol | kieleckie centrum kultury[/highlight]
[highlight style=”yellow”]pl. Stanisława Moniuszki 2b[/highlight]

Linki:
http://PURGIST.com
http://facebook.com/PURGIST
http://PURGIST.bandcamp.com

Rez Epo

Post Image

REZ EPO
Złożone struktury dźwiękowe łączące w specyficzny sposób elementy takich gatunków jak drone, harsh noise i ambient, przesiąknięte psychodelicznymi wątkami. W rezultacie, Rez Epo zawiera w sobie zarówno rozwlekłe quasi-ambientowe pejzaże, jak i bardziej radykalne formy dźwiękowej ekspresji.

https://www.facebook.com/rezepo/
https://chaosynod.bandcamp.com/