Andrew Tarnawczyk

Andrew Tarnawczyk urodził się w Polsce, w 1986 roku. Sceptyk z dobrym poczuciem humoru, który wierzy w siłę wyobraźni. Miłośnik zwierząt i przyrody. Fotografią zainteresował się 5 lat temu. Przeniósł się do Londynu zaraz po ukończeniu studiów z fotografii w Edynburgu, w Szkocji. Nominowany jako najlepszy artysta w kategoriach „Conceptual” i „Fashion” w Fine Art Photography Awards w 2014 i 2015 roku.

Andrew Tarnawczyk otwiera drzwi do dziwacznego świata snów, lęków i nadziei. Przenosi widza do równoległego świata, gdzie wszystko wydaje się być inne. Jego fotografia łączy elementy rzeczywistości i fantazji. Jest to również mieszanka piękna i groteski. Jego prace charakteryzują się surowym, często mrocznym klimatem. Są również pełne symboli i często opowiadają historie.

Wystawa ta to zbiór prac autora z lat 2014-2016. Składają się na nią fotografie modowe oraz konceptualne portrety, których motywem przewodnim jest kobieta.

16 grudnia 2016 r., g. 18.00

Foyer Sceny Kameralnej
Kieleckie Centrum Kultury

Wiktor Franko

Wiktor Franko – rocznik 83. Ukończył filologię polską na Akademii Świętokrzyskiej, następnie zajął się fotografią, z którą związany jest aktualnie. Zajmuje się fotografią zarówno artystyczną jak i komercyjną. Autor wielu publikacji oraz wystaw. Jego prace ukazują się w czasopismach fotograficznych i modowych zarówno polskich jak i światowych takich jak: Fashion World Magazine, Prism Magazine, iPress Magazine, Żurnal, Foto (okładka), londyńskim Oppa magazine, francuskim Cleptafire, islandzkim Reykjavik Boulevard Magazine, amerykańskim Papercut Magazine oraz chińskim Prime Magazine. Ma na koncie parę wystaw zbiorowych i indywidualnych, jego zdjęcia były wielokrotnie doceniane na różnych konkursach fotograficznych m.in. dwukrotnie w Viva Photo Awards.

Franko jest autorem zdjęć promujących Fashion Week Poland – Fashion Philosophy edycja 8 i 9  oraz trzech plakatów na europejski konkurs dla projektantów mody – Off Fashion.  Współpracował także z magazynami Charaktery oraz Art and Business, na okładkach których znalazło się wiele jego prac. Jego zdjęcia znalazły się także na okładkach książek.
W swojej fotografii Wiktor Franko posługuje się często motywami i nawiązaniami literackimi (cykl poświęcony powieściom Milana Kundery), widać w jego pracach silne wpływy surrealizmu.
Jego fotografia to zarówno klasyczne czarno-białe portrety, surrealistyczne konceptualne prace, oraz modowe i naturalne lifestyleowe serie zdjęć. Jest miłośnikiem klasycznych technik fotograficznych – fotografuje zarówno polaroidem, oraz różnego typu aparatami analogowymi.
Jak sam twierdzi, najważniejsze dla niego w fotografii są: atmosfera, specyficzny nastrój, zaskoczenie oraz szczerość.

Wystawa „Into the Wild” wzięła tytuł od filmu Seana Penna i choć tematycznie jest może całkiem daleko, (a być może wcale nie aż tak bardzo) od filmu, to ideologicznie jest z pewnością bardzo bliska filmowemu pierwowzorowi. Wystawa, na którą składają się dwie większe lifestylowe serie oraz pojedyncze zdjęcia z sesji muzyków, jakie wykonałem w przez ostatnie dwa lata. Ten „miszmasz” ukazuje fragment moich estetycznych poszukiwań, drogi fotograficznej jaką przeszedłem i wciąż przechodzę w poszukiwaniu siebie i w wyrzucaniu z siebie energii w postaci obrazu fotograficznego.

Weronika Izdebska

[highlight]11/12 grudnia 2015 g. 17.00 – 21.00[/highlight]
[highlight]Kieleckie Centrum Kultury[/highlight]
[highlight]hol sceny kameralnej[/highlight]

Wystawa ‚mjuk’

„Pachnie nieskończonością. Przestrzeń, w którą chcesz wniknąć lub dać jej wypełnić siebie, po brzegi. Bliżej, mocniej. Zamknij oczy, zapamiętaj. Północ zwraca się w moją stronę od dawna. Wraz z upływem lat to nieśmiałe nawoływanie staje się coraz bardziej zdefiniowane, rzeczywiste, uzasadnione. ‚Mjuk’ to cykl otwarty, zapis intymnej relacji otoczeniem. Islandia. ”

Weronika Izdebska

Rocznik’92. Zajmuje się filmem i fotografią, studiuje ‚sztukę operatorską’ w łódzkiej Szkole Filmowej. Jej prace cechuje charakterystyczny chłód, przywodzący na myśl surowy klimat Północy.

www.ovors.com

 

Leszek Kowalski

Rocznik 1967. Kompletny samouk w dziedzinie fotografii. W zakresie poszukiwań artystycznych: portret, akt, pejzaż, industrial… generalnie wszystko w czym można znaleźć spokój i ciszę najchętniej w otoczeniu łagodnej przestrzeni.

Pasjonat technik analogowych w fotografii, także szerokiego spektrum „lomografii”.

Od 2001 lat prowadzi lokalne towarzystwo fotograficzne – www.jtf.jedrzejow.pl
Od 2007 roku członek Związku Polskich Artystów Fotografików.
W 2008 roku duża wystawa autorska „Kolory Kobiety”.

Strona autorska: www.seenphoto.net

 

Strefy ciszy

„Strefa ciszy” to kolekcja zdjęć miejsc, w których autor odnalazł spokój i ciszę przy akompaniamencie łagodnej przestrzeni. – Poszukiwanie takich enklaw spokoju i ciszy stało się nie tylko moją pasją, ale i też naturalną wewnętrzną potrzebą – tłumaczy Kowalski.

 

Mateusz Pustuła


Mateusz Pustuła (ur. 26.02.1987). Doktorant literaturoznawstwa z pasji fotograf przemierzający ulice miast w poszukiwaniu „decydującego momentu”. Na wystawę złożą się jego najciekawsze fotografie z ostatnich lat, które łączy temat: Emocje Chwila Człowiek.

19 grudnia 2014, g. 18.00
Hol Małej Sceny, Kieleckie Centrum Kultury

 

Aleksandra Gach

„Pogardzam ludźmi, którzy nieustannie zajmują się fotografowaniem i cały czas biegają wkoło z aparatami zawieszonymi na szyi. Nieustannie poszukują motywów i fotografują wszystko i wszystkich, nawet najbardziej bezsensowne rzeczy. Mają w głowie tylko to, żeby nieustannie przedstawiać samych siebie, zawsze w najbardziej odpychający sposób, czego jednak nie są świadomi. Utrwalają na fotografiach perwersyjnie zniekształcony świat, niemający z rzeczywistym nic wspólnego poza tym, że jest jego perwersyjnym zniekształceniem, któremu wyłącznie oni są winni. Fotografowanie to pospolita mania, która z biegiem czasu ogarnęła całą ludzkość, gdyż ludzkość jest nie tylko zakochana, lecz wręcz zadurzona w zniekształceniu i perwersyjności, i rzeczywiście wskutek tego nieustannego fotografowania zaczyna z wolna postrzegać zniekształcony i perwersyjny świat jako jedyny prawdziwy. Ci, którzy fotografują, popełniają jedno z najnikczemniejszych przestępstw, jakie mogą popełnić, zmieniając naturę na swoich zdjęciach w perwersyjną groteskę. Ludzie na fotografiach są śmiesznymi, zmienionymi nie do poznania, ba, okaleczonymi manekinami, tępo i ohydnie patrzącymi w tę podłą soczewkę. Fotografowanie jest nikczemną namiętnością, która ogarnęła wszystkie części świata i wszystkie warstwy ludności, chorobą na którą zapadła cała ludzkość i z której nigdy nie zdoła się wyleczyć. Wynalazca sztuki fotograficznej jest wynalazcą sztuki najbardziej ze wszystkich możliwych wrogiej ludziom. Jemu to zawdzięczamy ostateczną deformację natury i człowieka, sprowadzenie ich do postaci perwersyjnych gąb. Jeszcze na żadnej fotografii nie widziałem naturalnego, a to znaczy prawdziwego i rzeczywistego człowieka, podobnie jak jeszcze na żadnej fotografii nie widziałem prawdziwej i rzeczywistej natury. Fotografia to największe nieszczęście dwudziestego wieku.”

Thomas Bernhard „Wymazywanie”

ECHO

Aleksandra Gach / 17.07.1991 / Łódź – studentka Łódzkiej Szkoły Filmowej

 

W drodze / Kinga Kardynał

25 maja………… Godzina 3:40……..

Słońce jeszcze się chowa za horyzontem…
plecak spakowany, telefon naładowany.
Biorę kluczyki do samochodu i wychodzę z domu.
Odpalam auto, włączam radio i jadę…
Tak właśnie powstał cykl zdjęć „W drodze”.
Prezentowane prace są wynikiem moich długich
podróży po kraju i Europie. Zdecydowałam się,
by pokazać drogę na swój własny sposób,
taki który jest mi bliski, pozwalający mi działać spontanicznie.
Najważniejsze dla mnie w fotografii jest efekt końcowy,
a nie zastosowana technologia. Dlatego wybrałam niestandardową
metodę zapisu obrazu jakim jest telefon komórkowy.

…Istotą jest sama podróż, a nie jej cel,
ponieważ zarówno droga jak i cel są tym samym…

Kinga Kardynał ur 1988 w Kielcach. Absolwentka kieleckiego
Liceum Plastycznego kierunek: grafika warsztatowa.
Obecnie studiuje w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej
Telewizyjnej i Teatralnej im. L.Schillera na Wydziale Operatorskim i Realizacji
Telewizyjnej specjalność fotografia. Laureatka wielu konkursów
fotograficznych m.in. Warszawski Festiwal Fotografii Artystycznej,
czy Kieleckie Inaczej. Zajmuje się fotografią dokumentalną i inscenizowaną.
Inspiruje się twórczością Stephena Shore’a, Robert Frank i Bernarda Plossu.